YT Showroom - шаблон joomla Joomla

Izolacja cieplna ścian zewnętrznych

W jaki sposób prawidłowo wykonać izolację ścian zewnętrznych?
W jakim celu należy izolować ściany zewnętrzne?

Warstwy izolacji gwarantują optymalny komfort cieplny i zapewniają właściwą ochronę przed wilgocią i warunki niezbędne do zapewnienia komfortu wnętrza.
W oparciu o prostą zasadę, w ramach eliminacji działania ciepła i wilgoci po wewnętrznej stronie chronionej powierzchni, podobnie jak wybór grubszych ubrań i większej liczby warstw w zimniejszej dni, lub peleryny w dni deszczowe, izolacja minimalizuje wpływ temperatury i wilgotności na powierzchnię, którą chcemy chronić. Naszym celem jest osiągnięcie zgodności z wymaganiami dyrektyw UE w zakresie komfortu cieplnego, tj. 2% różnicy między temperaturą powietrza we wnętrzu a temperaturą wewnętrznej powierzchni ścian.

Co należy wziąć pod uwagę?
Zapewnienie uprzedniego szkolenia i zdobycie niezbędnej wiedzy pozwolą Państwu zaoszczędzić czas i pieniądze. Założenie zewnętrznej warstwy termoizolacyjnej jest poważną inwestycją niosącą długoterminowe skutki, co czyni wybór właściwych materiałów tym bardziej istotnym. Niezależnie od tego, czy będą Państwo wykonywać prace we własnym zakresie, czy też zlecą je specjaliście, zalecamykonsultowanie się z ekspertem i przestrzeganie etapów realizacji projektu.
Najistotniejszymi czynnikami, które należy wziąć pod uwagę przy obmierzaniu konkretnego systemu termoizolacyjnego są: położenie budynku i szczególne czynniki środowiskowe (których wpływ jest inny np. w przypadku budynku położonego nad morzem, a inny – dla budynku położonego w górach), a także materiały, z których został zbudowany.
Kolejnym warunkiem, który należy spełnić przed rozpoczęciem montażu, jest sprawdzenie stanu powierzchni. Zalecana odchyłka płaskości powierzchni, na której będzie instalowana płyta, wynosi nie więcej niż 1-2 cm, zarówno w pionie jak i poziomie.
W przypadku większych nierówności zwykle stosuje się chropowaty tynk, co przyspiesza i ułatwia mocowanie płyt.
Elewacja frontowa budynku musi zostać przykryta i zabezpieczonaprzed rozpoczęciem instalacji. Aby uzyskać najlepsze rezultaty zastosowania izolacji cieplnej, konstrukcja budynku musi być zupełnie sucha.

MontarePolistiren

 

Z czego się składa izolacja termiczna?
1. Warstwa przyczepnego tynku/akrylu lub warstwa mineralna nałożona w celu ułatwienia montażu płyty z polistyrenu.
2. Płyty polistyrenowe
3. Kołki ustalające do mocowania płyt do konstrukcji
4. Zewnętrzna warstwa tynku z siatką konstrukcyjną
5. Dekoracyjna warstwa tynku nakładana na warstwę podkładu, który łączy ją z tynkiem konstrukcyjnym.
 

   

 

 tabel2

Jakie są etapy montażu systemu izolacji termicznej?
Gruntowanie powierzchni przed zamocowaniem płyt termozizolacyjnych.
Jeżeli w wyniku kontroli powierzchni, na której ma zostać położona izolacja termiczna, stwierdzona zostanie obecność warstw o znikomej przyczepności (łuszczący się tynk, szczególnie w starych budynkach), należy je usunąć i odpowiednio naprawić powierzchnię. Zapewnienie poziomu i pionu (płaskości) zewnętrznych elewacji budynku. Jeżeli płaskość powierzchni będzie nieodpowiednia, z odchyłkami powyżej 1-2 cm, należy nałożyć warstwę chropowatego tynku, zmniejszając w ten sposób zapotrzebowanie na materiał klejący w trakcie instalowania płyt XPS oraz zapewniając szybsze tempo pracy przy mocowaniu płyt termoizolacyjnych oraz lepsze warunki mocowania kołków mocujących. Jeżeli płaskość powierzchni będzie nieodpowiednia, w celu zapewnienia prawidłowego mocowania płyty termoizolacyjnej zaleca się położenie klejącej warstwy mineralnej lub akrylowej.

Montaż podstawy
Prawidłowe zamontowanie wstępnej podstawy jest niezwykle istotne, gdyż determinuje ono jednolity montaż płyt izolacyjnych. Szerokość profilu bazowego musi odpowiadać wskazanym w projekcie płytom XPS z polistyrenu ekstrudowanego i będzie on montowany przy użyciu specjalnych kołków ustalających 20 cm poniżej poziomu parteru.
Profil płyty bazowej musi odpowiadać powierzchni, na której będzie montowany. Ewentualne lukibędą wypełniane plastikowymi klinami, w celu zapewnienia liniowej stabilności profilu.
    
 Instalacja płyt XPS z zastosowaniem klejów całopowierzchniowych lub paskowych
Kolejnym krokiem w montażu izolacji jest mocowanie płyt. Można to robić na jeden z dwóch sposobów. Najistotniejsze jest to, by w każdym przypadku klej nie przelewał się poza krawędzie płyty po nałożeniu i przymocowaniu. Należy niezwłocznie usunąć nadmiar kleju.
1. Nakładanie zaprawy wiążącej (kleju) na płytę polistyrenową XPS w formie „plam” lub pasów odbywa się następująco: kleje w formie pasów stosuje się wzdłuż krawędzi, a plamy kleju są nakładane pośrodku płyty.Klej powinien pokrywać co najmniej 40% powierzchni płyty. Zalecane dawkowanie wynosi około 4-5 kg kleju na 1 m2.


Nakładanie płyt
Po nałożeniu kleju na tył płyty XPS, jest ona gotowa do ułożenia na miejscu w profilu podstawy i przymocowania do ściany. Czynność należy powtórzyć dla następnej płyty uważając, by nie zostawiać szczelin. W przypadku pojawienia się szczelin, należy delikatnie dopchnąć płyty do siebie aż do zamknięcia szczeliny.Przed zestaleniem się kleju należy koniecznie sprawdzić płaskość i dokonać korekt równości.

Kotwienie płyt polistyrenowych przy pomocy kołków mocujących
Oprócz mocowania przy pomocy kleju, aby zapewnić trwałość i efektywność wymagane jest kotwienie płyt XPS. Należy zastosować mechaniczne mocowanie, w tym przypadku przy użyciu kołków. Kołki mocowane są 24 godziny po zestaleniu się kleju. Czynnikami determinującymi odpowiedni typ kołków jest wysokość budynku i cechy fasady.
W płytach XPS przymocowanych przy użyciu kleju wierci się otwory, które rozwierca się do wewnątrz ściany na głębokość o 1 cm lub więcej ponad długość kołka. Średnica wiertła musi odpowiadać średnicy kołka. Płaszczyzny żelbetonowe wymagają zastosowania wiertła o średnicy o 1 mm większej od średnicy kołka.

Nakładanie tynków zewnętrznych
Pierwsza warstwa tynku nakładana będzie przy pomocy stalowej kielni tynkarskiej co najmniej 24 godziny po zamocowaniu płyt. Siatkę konstrukcyjną dociska się lekko na tę warstwę, po czym natychmiast nakłada się drugą warstwę za pomocą nakładarki cementu z wybraniami o wymiarach 3 x 3 mm. Warstwę tę można nakładać poziomo lub pionowo upewniając się, że warstwa ma wszędzie taką samą grubość. Tak zwane słabe miejsca (jak np. krawędzie okien lub drzwi) wymagają dodatkowej warstwy siatki konstrukcyjnej. Dodatkowa siatka nie może stanowić części pierwszej warstwy tynku, nie może także być związana z pierwszą siatką.Dlatego ważne jest, aby odczekać, aż pierwsza warstwa tynku nieco wyschnie (czas oczekiwania zależy od warunków pogodowych). Po uszczelnieniu słabych punktów przy pomocy siatki można nakładać drugą warstwę tynku.
Warstwa dolna o wysokiej odporności mechanicznej
Podstawa i parter w budynkach (do wysokości 1-1,2 m) wymagają izolacji cieplnej składającej się z materiałów, które są odporne na działanie czynników zewnętrznych. Podstawa budynku jest w szczególności narażona na czynniki ekstremalne, takie jak wilgoć spowodowana przepuszczalnością gleby, wodą, deszczem, naprężeniami lub naciskami mechanicznymi, kwasy huminowe, itp.W celu zapewnienia adekwatnej odporności, do ściany mocowana jest siatka stalowa przy pomocy elementów dystansowych i mocowań. Następnie nakładana jest warstwa tradycyjnego lub prefabrykowanego tynku, który musi być na równym poziomie z warstwami na wyższych piętrach budynku (na których znajduje się siatka konstrukcyjna), aby zapewnić jednolicie płaską powierzchnię fasady. Dlatego też płyty XPS instalowane w tym obszarze muszą być o około 1 cm cieńsze od reszty płyt.

Nakładanie końcowej warstwy dekoracyjnej
Przed nałożeniem ostatniej warstwy (warstwa dekoracyjna może być mineralna lub akrylowa) należy pozwolić, by wzmacniany tynk zupełnie wyschnął. Schnięcia warstwy dekoracyjnej nie mogą przyspieszać niekorzystne warunki pogodowe (silny wiatr lub wysoka temperatura), ponieważ spowodują one pęknięcia w materiale, które doprowadzą do jego erozji oraz obniżą jego właściwości.
Nakładanie warstwy dekoracyjnej musi być ciągłe w przypadku dużych fasad budynków w celu zapobieżenia powstaniu nieestetycznych śladów. Warunek ten można spełnić poprzez wyznaczenie odpowiedniej liczby pracowników na daną powierzchnię.W miejscach, gdzie wymagane jest zakończenie, należy zastosować pas ochronny (pomiędzy poszczególnymi piętrami budynku, itp.).
Dekoracyjne warstwy mineralne i akrylowe nakładane są przy pomocy kielni tynkarskiej, przy czym grubość warstwy zależy od rodzaju zastosowanego tynku oraz wielkości powierzchni, na które są nakładane. Efekt tynku strukturalnego uzyskuje się na tej warstwie przed jej wyschnięciem, przy pomocy plastikowej kielni.
Tynk akrylowy ma specyficzne kolory (własny kolor). Dekoracyjny tynk mineralny jest biały i aby uzyskać pożądany kolor, należy nałożyć warstwę farby bezrozpuszczalnikowej – dopiero 4-7 dni po tynkowaniu.

UA-47437005-3